11 Haziran 2014 Çarşamba

Ölümü Arkadaş Edinen küçük adam !

Dün değil miydi daha tozlu yollarda yarış yaptığımız,Naylon poşetlerde yumurtaları kırmadan eve ulaştırmaya çalışırken her defasında hüsrana uğradığımız,annem görmeden gizli gizli dolaptan buz aşırdığımız,hani senin bi kız vardı adı cansu.Ben hep dalga geçerdim.Sonra sen vazgeçmiştin ondan daha 10 yaşındaydın evlilik bana görel değil demiştin.Sonra büyüdün çocuk. Boyun 1.80 di ama yüreğin hep çocuk. Hiç değişmedi haylazlıkların.Beni hep korkuttun.Küçükken buzdolabının arkasına saklanıp,büyüdükten sonra motorla hız yaparken sen, ben hep korktum.HEP !


Ve bugün yeni bir arkadaşınla çıktın karşımıza.Küçücük yüreğinle ölümü arkadaş edinmişsin kendine. Sabahın beşinde dediler ölümü motoruna bindirmiş gidiyor diye.İnanamadım.Dur çocuk,dur çocuk nereye gidiyorsun ? Ölüm senin arkadaşın olmak için fazla büyük...

Ama dinlemedin be çocuk, dinlemedin.Bıraktın gittin bizi sessiz sedasız.Tek dileğim benim kavuşmak için yanıp tutuştuğum teyzenle birlikte bizi beklemeniz.Bizde geleceğiz be çocuk bizde...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme

Yazar Hakkında

authorYazar 20 yılı aşkındır bu ne biçim bir hayat sorusunu kendine sormakta ne yazık ki hala cevap bulamamaktadır. Yazarın bu blogu kurmadaki amacı hayatındaki değişim ve gelişimleri gözlemektir. (Henüz bir değişim gözlenmedi ) Tabi bu arada okuyanların içini daha fazla karartmamak adına alışveriş, diy ve eglence paylaşımları ile bloga renk katmayı amaçlamaktadır.



İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *