Evet çok mu zor ? Hayır dünyadaki en kolay şey kendin olmak aslında.İnsanın en rahat,en çıplak olduğu hal.Hani cenin pozisyonunda dalarsın ya uykuya hiç kendini kasmadan,yastığın izinin kırışıklarına yol açacağını düşünmeden.Zorlamazsın kendini sırt üstü yatacağım diye.İşte o an sen sensin
Son birkaç yıldır televizyonla başlayan dejenerasyon furyasının devamı internetle geldi ve kaçınılmaz son peynir deyin facebook hayatımızda..Flaşlar gözümüzün içine doğru patladı ve biz o ışık huzmesi içinde kaybolduk.Modaya göre kişilik değiştirir , modaya göre cümleler kurar olduk.Başta ingilizce olmak üzere fransızca ve italyanca terimlerle bir adım öne çıkma telaşına girdik Almanca bu sınıfa giremedi ne yazık ki .Kaba olan herşeyi hayatımızdan uzaklaştırmıştık çünkü biz..
Bizim akrabalarımız köyde yaşamıyordu ,bizim anneannemiz hiç şalvar giymemişti ve doğuştan çok güzel ve özeldik biz ve tuvalete de gitmiyorduk hiç...
Yalanın içinde bir dünya kurduk kendimize sandık ki anlattığımız masala herkes inandı oysa ki kendi masalımıza sadece biz inandık.Karşımızdakileri acımasızca eleştirdik belki burnuydu sorun belki ağzı .Allah yarattı demedik..Kendimiz mükemmemmişiz gibi hep ıskaları ,karavana atışları başka hayatlara mal ettik.Hep tükettik.Herşey oldukta bir kendimiz olamadık.Aynaya baktığımızda gördüğümz yüz bizim değil.Ya astarı söktükten sonra içinde ki biz miydik ?
Cidden çok mu zordu ben olmak.O kadar yalın ki.Öyle tatlıydı dilediğince gülmek belki dişlerin biraz sarıydı,yüzünde hafif çiller vardı,Dudağında bir iki çatlak ama iki kıvrımdan çıkan duygular gerçekti.
Mezara girmeden hala "Ben " olabilme şansı varken ben olabilecek miyiz.Hala içimizde o kadar "ben" kaldı mı ?
Cevap vermek çok zor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder